ISO/IEC 21964 (dawniej DIN 66399)

Trzy części

ISO/IEC 21964 (2018) składa się z trzech części:

1. Zasady i definicje: pojęcia oraz system klas ochrony i poziomów bezpieczeństwa.
2. Wymagania dotyczące urządzeń: czemu musi odpowiadać maszyna do niszczenia nośników danych.
3. Proces niszczenia: jak bezpiecznie zorganizować proces niszczenia, w tym transport, przechowywanie i dokumentację.

Norma zastępuje w tym zakresie DIN 66399; DIN zaleca stosowanie ISO/IEC 21964-1 zamiast wycofanej normy DIN 66399-1.

Klasy ochrony, poziomy bezpieczeństwa i kategorie materiałów

Norma działa w trzech krokach. Najpierw określają Państwo klasę ochrony (od 1 do 3) informacji, od normalnej do bardzo wysokiej potrzeby ochrony. Ta klasa wyznacza minimalny poziom bezpieczeństwa (od 1 do 7). Poziom określa następnie, dla każdej kategorii materiału, jak małe muszą być cząstki:

Kategoria	Nośniki
P	Papier i druki
F	Film, mikrofilm
O	Nośniki optyczne, takie jak CD i DVD
T	Nośniki magnetyczne, takie jak taśmy i dyskietki
H	Dyski twarde z talerzami magnetycznymi
E	Nośniki elektroniczne, takie jak dyski SSD, pamięci USB i karty chipowe

Poziom E-3 oznacza więc coś innego niż H-3 czy P-3: wymagany wynik zależy od sposobu zapisu danych na nośniku.

Co to oznacza dla Państwa sprzętu

W przypadku nośników elektronicznych typową drogą jest niszczarka o określonej wielkości cząstek. Według firmy Garner FLASHPRO-E z cząstkami 4 × 15 mm spełnia poziom bezpieczeństwa E-3. W przypadku dysków twardych poziomy H opisują stopień deformacji lub wielkość cząstek; destruktor deformuje dysk, a niszczarka rozdrabnia go na cząstki.

Wymagany poziom bezpieczeństwa wynika z Państwa własnej oceny ryzyka lub z wymagań Państwa klienta. Prosimy podać wymagany poziom, a sprawdzimy, która maszyna go osiąga.